Mostrando entradas con la etiqueta camin de ninon. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta camin de ninon. Mostrar todas las entradas

jueves, 27 de junio de 2013

Camín de Ninón (Semana 30) - Por Víctor Guíu-


Cada semana ye una semana de tiempo dica ra luz.
Pregunta retorica, mil begatas segundiatas:
Universalmen.
“Qué ye o tiempo?”

O tiempo ye tot ixo que en ba
dende os días en os que os tuyos autos yeran beyius con os polidos güellos mentirosos de l´aimor,
e a nezesidá  de reprochar que ufrexe a decandenzia.

domingo, 23 de junio de 2013

Camín de Ninón (Semana 29) - Por Víctor Guíu-


Os ninos tabién aduermen con os suyos suenios de chirmanet, fútbol e princesas.
Beigo ixos suenios rebolar per as suyas capezas.

Fa calor. En ixas tardadas de risas en aquer lugar an no i bibioron.

Os chuegos, as carreras, o río.
Abenturas marabiellosas.
As suyas remeranzas de maitín perén.

Agora mai nuesa camina mesmo un paxarico coxo.
Mientres isto surte güei,
o ninon,
astí en os adentros,
cuasi,
e un nino,
que chuga entre uteros chigans y encordaderas sin ligar.
……………………………….
Sonié que Manuel me´n clamaba ixas nueis d´o lugar, cadiera e siesta.
Dezeba: “amana-te pai, e ascuita”

O ninón se´n da meya güelta.
Como si cosa.

sábado, 22 de junio de 2013

Camín de Ninón (Semana 28) - Por Víctor Guíu-


(A bida, me dizioron, se´n fa tota ta bibir)

A mami li pesas bella cosa,
como ros ninons més güenos d´o mundo,
e alienta os besos buesos,
e almira os trucos buesos.

Andrea en tien de milentas morisquetas en o suyo inte,
con a man suya de tierno ababol.
Mario mira á mami,
con güellos de riso,
de bislai,
a suabura creye beyer.

U ixa inonzenzia d´o miraglo.

viernes, 21 de junio de 2013

Camín de Ninón (Semana 27) - Por Víctor Guíu´-


Solamen quedan treze poemas antis de beyer a luz e que un siñor rarizo con bata blanca (u berda) t´apegue en o culo ta que i plores. Treze poemas, un par de zienes de bersos. Dulzura, enfuelgo, discusions, zucre, dietas, güeltas, brescas, nueis en blanco, exerzizio e corazón

E cuan tu en biengas á yo me ferán recular,
anque no,
perque te siento e Andrea e Mario dizen que serás güeno,
e polido.
E te continan charrando ers,
anque á yo me i pese ro peito.

No emplenan tristuras en a mía capeza.
Son totas sin gastar.

jueves, 13 de junio de 2013

Camín de Ninón (Semana 26) - Por Víctor Guíu-


(A felicidá son intes, como un berso u bel poema. Son Andreas e zeños. Son Marios e besos de bandito. Sobran ta curar tristuras, que tamién son intes, como un berso u bel poema)

Esmo e sensibilidá. Ninons.

Mientres.

Amanixer n´atro puesto. Atro aire, os mesmos bares, a mesma apatía traidora. Poderba estar cualsiquier puesto, cualsiquier mesa, cualsiquier tribunal, cualsiquier boligrafo, cualsiquier fuella de papel en blanco, siñalata con membrete.

Atro desamen sin de pensar en brenca. Atra prebatina. Atro mensache de continar estando. Atra imachen emplida de tetulos, cursos, apuntes…

Una sinfinidá de bida academica, presonal. Bida, papel e tinta.

Fastiato de no estar ni tener ni conocer.

Asinas eredarás a bisa esdebenidera, tacato de culpa, sin de baltizo dengún que no t´aclare inmaculato.

Perque cada begata que sigas, en o mundo an diz que ro zucre tien marrada,
te´n benirás de nuebo ta ro primer blinco.

Como si estiérenos birchinidaz replegatas de chobentú.

Como si de siempre estiera tan e tan difícil; u tantismo breu.

lunes, 10 de junio de 2013

Camín de Ninón (Semana 25) - Por Víctor GUíu-.


Dolenta de espalda.
Polida.
Cuasi un kilo adentro de tu.

Mareyar que en mareyo,
Con ixas mareyas altizas,
que beigo á ro mar d´o tuyo interior.

Te cimbreas mesmo un pin,
tañendo as mosicas d´as nuestras bidas.

Te´en muebes,
con ixa intensidá que s´arrigue en morros buesos,
u en tu pai,
en la grandiza güellada impla d´os tuyos chirmans.

Melodía e comedia.
Cantatas e mosicas d´as nuestras bidas

jueves, 6 de junio de 2013

Camín de Ninón (Semana 24) - Por Víctor Guíu


Mai fa siesta en o leito.
Fa muita calor.
Muita

Agora ye estiu. Ye Tour.
E Luis León dedica o trunfo á ro suyo ninón güellando á ro zielo.
Perque o mitico ye o cutiano. A grandaria d´as cosas diarias.

Ye estiu. Ye Tour

Mai fa siesta en o leito.
Ye gordeta, pero agora cal millor no dizir-li cosa.

Mai aduerme.
Tu no aduermes.
Beigo-lo en ixas chicotas olas que fan os tuyos trucos en l´oceano de tela d´o suyo pixama.

Como l´aire que en biene d´os adentros ta dizir-me-ne que soi infinitamen poco, u cosa.
M´encariño de tu e de yo. E de toz.

Mai aduerme.
Yo quiero estar pai en a calorina tardi d´estiu.
Tardi de Tour.

A begatas encarrañas á mai.
Ormonas. Diz.
E mai s´encarraña con yo.

Mai fa siesta.
Beigo tot e tot me´n remera.

E asperamos á ros tuyos chirmans que te fablan.
E t´encariñan y enfalagan á ra suya millor mai,
que quieren e que ayoyan.

lunes, 3 de junio de 2013

Camín de Ninón (Semana 23) - Por Víctor GUíu


Dengún que baiga á estar pai,
á yo lo me puede negar.
Si ye ombre,
y en tien de sentimientos,
e corazón.

Ixos trucos. Ixas bibrazions intermitens,
ixe sentimiento entre acarrazos e ploros derrotatos.
Que te fan estar de un inte á l´atro infinito, simplo,
u lumero sin de més.

Dimpués de recitals de sonius,
de trucos chicotons en mami,
d´arrapadas uterinas,
de sentimientos de chirmans chicotons.
De allí naxen os suenios de Pai.

E cuan apunte a mía siñal en o INAEM,
antis de que me´n des o pan que lebas baxo ro brazo,
prometo dizir-lis-ne que metan una renglera:
“Pai. Poeta en paro. No aturau pas”

lunes, 27 de mayo de 2013

Camín de Ninón (Semana 23) - Por Víctor Guíu


Diz que si en tiens o ninón tot ye felicidá cuasi perén,
outimismo,
carota de contentismo fato.

Per qué allora ixa tristura,
ixos amortatos ta negro fundito de bels días?

Talmén a bida mía no s´ature,
e solamen s´ature o reloch d´a nuestras coradas,
ilusions e angluzias.

O talmén á yo,
iluso pai
encara no guaire pas,
ixuplidando os presens,
m´arrastro en l´axarrantato esbenidero.

Marinero en o paramo.
Me´n pesa o corazón més que ra bida.

…………………

E diz mamita que ye gordeta e preta.
Pero ye una gordeta polida,
guallarda de caminars materlals.
Que no se´n para debán d´as tristuras e os desalientos,
con ixas sensazións de notar-te astí dentro.

sábado, 4 de mayo de 2013

Camín de Ninón (Semana 22) - De Víctor Guíu-


Diz que si en tiens o ninón tot ye felicidá cuasi perén,
outimismo,
carota de contentismo fato.

Per qué allora ixa tristura,
ixos amortatos ta negro fundito de bels días?

Talmén a bida mía no s´ature,
e solamen s´ature o reloch d´a nuestras coradas,
ilusions e angluzias.

O talmén á yo,
iluso pai
encara no guaire pas,
ixuplidando os presens,
m´arrastro en l´axarrantato esbenidero.

Marinero en o paramo.
Me´n pesa o corazón més que ra bida.

…………………

E diz mamita que ye gordeta e preta.
Pero ye una gordeta polida,
guallarda de caminars materlals.
Que no se´n para debán d´as tristuras e os desalientos,
con ixas sensazións de notar-te astí dentro.

sábado, 27 de abril de 2013

Camín de Ninón (Semana 21) - De Víctor Guíu-


Trucos á ro zielo,
aimor rinchau que yes mami.
E ninón.
Ninón malo de flors e corazons azuls.

Quiero sentir a tuya boz,
a tuyo descanso.

O dezinueu J estiés allí,
con yo, sapes?.
En a tuya remeranza
de que en quiero un mundo millor.
Anque prendito te lo i daremos á tu,
pos yéranos bebindo bieras,
repuntaus en as tabiernas,
fendo oíu xordo á ixos profetas d´a modernidá.
U mosicas que no yeran as nuestras.

A yo,
que me cuaca contar falordias,
que me combertí en falordiaire,
en fato que fa fatezas,
me cuaca remerar ixe poquet que os míos mayors m´amostraron.

Falordias que talmén sientas tu.
De yayo Manuel e a guerra.
De yayo Chusé Mari puyando per  “As Planas”.
De yaya María e tía Severina.
De yaya Carmen y a suya charrada,
asperando a suya zaguera ora.

Güei mamita ye més que nunca,
asinas lo uloro yo,
ansinas la raspio con mi caxo per o suyo melico.

Te dezirás… Manuel

martes, 23 de abril de 2013

Camín de Ninón (Semana 20) - De Víctor Guíu-


Per  denzima de tot,
paraz cuenta.
Instinto. Beso. Acarrazo

Man e apreta. Aspera.

Ecografía.
Parola bien poco poetica, de seguro,
como un xarrón fredo.

Ecografía.
Solamén traste de poetas,
que beye bersos
an atros replegan enruna
Pero agora escribo libros que i crexen n´os uteros,
como ra bida.

E con ixe untamen embarran á ra mai ta beyer ninons
que no se´n beyen.

E ixe berso,
ixa estrofa de cordons e monitors,
bebe a tuya risa,
u os tuyos güellos zarratos.

Ploro, ploro, ploro per os míos adentros ( e tamién un poquet per defuera)
Como plebía que chemeca primaveras n´os paramos d´ibierno.

Tiens secretos amor?
Yo tiengo mil.
Encara.
U suenios prexinatos.

sábado, 20 de abril de 2013

Camín de Ninón (Semana 19)- De Víctor Guíu-


(Me dizen que soi d´o lugar)

Teneba que naxer allí, ensisto.
allí bibí,
allí torné,
allí m´amortarán cualsiquier día d´istos.

Allí no bibirá a mía filla (u fillo)

No saperá como se diz “cortapichinas”, “sargantana”, “ulor”
Ni sisquiera puyará ra costerica ta pillar latons de latoneros.

Soi  nino sentimental, triste e malinconico.

Crexí sintiendo á mi pai con os suyos talabartes de faina.
E amanexeba con sonsonetes rudios d´o tornos e compresors.

A yo, talmén,
m´entuertan as remeranzas.
Cuan yera  nino sentimental,
triste e malinconico.

jueves, 18 de abril de 2013

Camín de Ninón (Semana 18) - De Víctor Guíu-


Siente-lo-ne.

Se´n puya e se´n baxa.
Has beyiu?
Ya i siente, sape, aduerme.
Tripa machistral
zucoroso otel e bienplegata.
Sapes que ye tot
e á la fin,
asperas que tot siga entibocau…

E purpurina

jueves, 11 de abril de 2013

Camín de ninón (Semana 17); De Víctor Guíu


En aquers intes que amanixes trista.
E me´n prexino si son ixo que dizes,
as ormonas.
O sencillamen son tristuras.
E yo me acucuto,
mesmo son,
ixo que dizes,
as ormonas.
o sencillamen son tristuras.

E yo m´amero pobre de glarimas,
acarrazau.
E i trobo a tuya man.
Allora pienso en tu e pienso en garra chen.
En a frior d´a muerte,
siempre en luita con a bida.
En a calor,
remeranzas que rechitan ploros.

E o ninón tamién plora en os míos suenios de pai emborinato.

Andrea pregunta como se i fica e quita á un ninón d´astí.

Mario s´arrigue,
a monico,
ficazioso.

A qué chuga astí dentro mami?
Plora?

En aquers intes en que m´aduermo tristo,
derrabasato,
como luz que m´atura que no i sé ni do en boi

martes, 9 de abril de 2013

Camín de ninón; semana 16 (de Víctor Guíu)


(Paxaricos que buelan en interior d´ella; no dixar de estar xaula)

Tenebas que beyer-lo.
De seguras que sientes dondoliar á tota ra Plaza d´o Pilar.
Chens á o tuyo arredol chilando democracia.

Nunca lo eban beyiu os míos güellos (de seguro que dengunos)
e tu lo sientes,
en os tuyos adentros.

A carrera ye nuesa,
buesa,
ye de toz,
e ye de nadie.

Anque diz que encara no bi yes persona churidica,
a yo, que soi muito sentimental e glarimeroso,
me´n caigo de bruces

Pero, sapes?
Fas adormir á mami.
Te´n cuacan as micotas…

E chentar entre oras.

martes, 19 de febrero de 2013

Camín de Ninón -Semana 12- (de Víctor Guíu)


Tornas d´a tuya zaguera copa e no´n remeras cuasi ni tampó ro brindar d´a zena.
Sí.
Ixo rai.
Te has feito mayor, carnuz.
Talmén cal que no salgas,
ni faigas…
u no sentir cosa.

E talmen ni tan ni tampó ixe ninón que no ye ninón encara contina nadando en o forato ascuro, simplo e marabielloso d´o tuyo utero (si bella begata ixa renglera estió menos poema, menos verso, que se´n biengan e lo me digan)

Mientres destapo ro tape d´o yogur e aparixe “continúa buscando”.
Ixe de siempre.
Mesmo ras estampas de Mario, de Andrea.
“Continúa buscando”.

L´anomia d´o estar que reflexa l´ospital m´acalora.
Fa calor, antimás.

No ye güen puesto ta naxer.
Tot tan fredo.
Ni sisquiera ta fer retratos de ninons.
………………………..
En sintiendo ro tambor de pai,
rompita ra ora sieclo tras de sieclo,
con ixos tres meses de paro á ras mías costiellas,
con os suyos sais centimetros de bida (belún sape cuan son sais centímetros de bida?)
Con a suya capeza, as suyas mans,
os suyos piez,
e ra boz d´o medico que diz:
“ixo bi ye o tuyo ninón” (u será)

Tot ixo ye bien?

E puya o Pai per os míos brazos, per l´estamaco,
o corazón,
per os míos libianos e per os míos güellos con as suyas glarimas.

Suena o suyo corazón…
e suena l´alma.

sábado, 16 de febrero de 2013

Camín de Ninón -Semana 11- (de Víctor Guíu)


Denzima…

Lebo tota ra mía bida,
feita titulos, apuntes, fotocopias…

Denzima

Fuellas siñalatas per reis,
ministros, reutors,
e fillos de puta de totas as suyas mais.

Allí alzan ixa  nuestra memoria d´asinnaturas barias,
borinas, nueis sin de memorias,
nobias, amigos,
riñas e riñetas,
as fabors.

An as mullers fan bidas mil e suenios
lebo a mía bida que ye un disparo.
An beigo de bislai glarimas
de qui fan bida,
e replega tochos de ciego.

Denzima.
N´a computadora lebo a mía obra,
miraglos e pesares.

Mi mai as mías dolentas, mancas e zerinas.

Mi pai ixo que no quisió estar denguna begata.
U cuasi.

Amerato en ixe lequido anniotico son zinco centimetros de carne,
dandoliando parolas;
zeños do i plegaremos.

sábado, 12 de enero de 2013

Camín de Ninón - Semana 10- (de Víctor Guíu)

Bi ha días que debantando-te d´o suenio t´en corrucas, fendo mal. E creyes que gosarerbas prexinar. en aquer que faziés, que deberbas fer, que no i diziés. Como si a tuya bida ese ta cambear. U pior. Amanixes con muita fambre de chentar chenta d´o tortuga (ixa chenta d´o doctor WU) Pero a riseta de Andrea ye tan ampla, que tot trafega ro suyo sentito, e torna. E besa ras cariñetas d´o Mario, que quier estar chirmán e mayor, mientres a suya mai, e yo, e dica ro bezín d´o cobalto, quieren estar e no crexer nunca. Ta no amortar-se-ne en o país de Siempre Perén. A tuya tripeta de mai anunzia mans, didos, garrillas.. Una almondigueta de bida que ye feto e chenta d´a suya mai e d´a inonzenzia d´un pai feito rastrojera. D´un pai que no lo bi ye, encara. Carrañato con iste mundo que amalbeza martires sin de palmas ni atributos ni cosa ni res.

lunes, 7 de enero de 2013

Camín de Ninón -Semana 9- (De Víctor Guíu)

“No´n puedo cambear o mundo. Tiengo chenta familiar.” Juan Luis Saldaña Pos ixo no me i dicen tampó, que a luna ye més gran que mái? Solamén cuan n´imos cara ras suyas dezigüeita añadas se i beye tan fortal, tan emplita de bida, de luz, de mareyas. A yo que soi d´o secano, me contestó mirando a telebisión. Tamién diz que yo sé cosa. U que as chens con güellos rasgatos chugan chitando-se augua. Chitando-se augua? Que cosa cuan asperas millor traza d´o día u nuei. E que con un ola s´arriguen os días; antis que ro zielo. Entre maitinadas e maitin, enta ra soledá alazetal, goso trafegar intentando estar. Pero encara no lo sé. A no estar que rezo á Perogrullo, e soi o lumero de cuaranta e sais millons de lumeros. Lumero en o parquin. Lumero en rengleras d´o paro. Lumero en l´auto linea. Lumero de lista d´a crompa. Lumero de lumero. Atro lumero quemisió, feito d´un inte lumerico que será feto, ninón e nino. Feitor de lumeros, sin de mes. Entre maitinadas e nueis, e solamen aspero t´ayoyar-me en o tuyo costau.