"Parando cuenta d´as tuyas penas,
me se da que a yo
que tantismo espiritu amagaba
de cuan en bez...
O cuan tu l´asperabas e dezibas:
- cuan yo me´n remere, talmén seré dillá an do se mincha l´ambre-
Parando cuenta
escribiba rengleras malfaineras
malmeteba la mía literatura
por no tener quefer.."
V.Guiu
Mostrando entradas con la etiqueta poesía. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta poesía. Mostrar todas las entradas
jueves, 9 de enero de 2014
viernes, 25 de octubre de 2013
Son os de yo (De Diego Colás Elvira)
Son os de yo,
os que revellan cada maitin bien luego,
marchan t'o treballo plenos d'a modorra
e asperan o bus con a fredor d’a medrana
enta l’ature, chilando n’o corazón,
que escriben n’a tierra a parola pan
fendo servir l’aladro como estilografica
e emplegando como tinta a suya sudor,
que no tienen tiempo t’a galvana,
bellas vegadas mesmo no’n tienen ta l’amor
e que esconoixen que a Libertat ye aman
e no les queda unatra cosa que prener-la.
(Güe abemos un nuebo colaborador en o blog, o nuestro amigo Diego Colás, que poquet a poquet ba escribindo en a nuestra luenga).
domingo, 22 de septiembre de 2013
Presentación de los poemarios de Víctor Guíu, Pablo Rocu y David Giménez
El próximo miércoles día 25 de Septiembre, a las 20.00 horas, en el PASAJE A MARTE (Avda. Madrid, pasaje junto a Casa Emilio) - Zaragoza- tendrá lugar la presentación de los poemarios de Víctor Guíu, Pablo Rocu y David "Maravillas" Giménez:
EN O CADO DE L´ALMA (poemario en aragonés), de Víctor Guíu "el Mestizo"; Ed. Libros del Imperdible
24 AUXILIOS Y UN NIÑO CON BARBA; de Pablo Rocu; Ed. Libros del Imperdible
y
ALTOS POEMAS DE VACAS; de David "Maravillas" Giménez; Ed. Cordelería Ilustrada
Contaremos con la presencia de los autores y editores David Giménez y Víctor Guíu.
Presentará el acto la poeta Elisa Berna
Actuará el Duo ETTEREM (con la intervención de Nicolás Sánchez) con su espectáculo "OPERA PARA DOS VACAS"
Habrá vino... pero se ruega a los asistentes que nos vengan merendaos.
jueves, 27 de junio de 2013
Camín de Ninón (Semana 30) - Por Víctor Guíu-
Cada
semana ye una semana de tiempo dica ra luz.
Pregunta
retorica, mil begatas segundiatas:
Universalmen.
“Qué
ye o tiempo?”
O
tiempo ye tot ixo que en ba
dende
os días en os que os tuyos autos yeran beyius con os polidos güellos mentirosos
de l´aimor,
e a
nezesidá de reprochar que ufrexe a
decandenzia.
domingo, 23 de junio de 2013
Camín de Ninón (Semana 29) - Por Víctor Guíu-
Os
ninos tabién aduermen con os suyos suenios de chirmanet, fútbol e princesas.
Beigo
ixos suenios rebolar per as suyas capezas.
Fa
calor. En ixas tardadas de risas en aquer lugar an no i bibioron.
Os
chuegos, as carreras, o río.
Abenturas
marabiellosas.
As
suyas remeranzas de maitín perén.
Agora
mai nuesa camina mesmo un paxarico coxo.
Mientres
isto surte güei,
o
ninon,
astí
en os adentros,
cuasi,
e
un nino,
que
chuga entre uteros chigans y encordaderas sin ligar.
……………………………….
Sonié
que Manuel me´n clamaba ixas nueis d´o lugar, cadiera e siesta.
Dezeba:
“amana-te pai, e ascuita”
O
ninón se´n da meya güelta.
Como
si cosa.
sábado, 22 de junio de 2013
Camín de Ninón (Semana 28) - Por Víctor Guíu-
(A bida, me dizioron, se´n fa tota ta
bibir)
A mami li pesas bella cosa,
como ros ninons més güenos d´o mundo,
e alienta os besos buesos,
e almira os trucos buesos.
Andrea en tien de milentas morisquetas en o suyo inte,
con a man suya de tierno ababol.
Mario mira á mami,
con güellos de riso,
de bislai,
a suabura creye beyer.
U ixa inonzenzia d´o miraglo.
viernes, 21 de junio de 2013
Camín de Ninón (Semana 27) - Por Víctor Guíu´-
Solamen
quedan treze poemas antis de beyer a luz e que un siñor rarizo con bata blanca
(u berda) t´apegue en o culo ta que i plores. Treze poemas, un par de zienes de
bersos. Dulzura, enfuelgo, discusions, zucre, dietas, güeltas, brescas, nueis
en blanco, exerzizio e corazón
E
cuan tu en biengas á yo me ferán recular,
anque
no,
perque
te siento e Andrea e Mario dizen que serás güeno,
e
polido.
E
te continan charrando ers,
anque
á yo me i pese ro peito.
No
emplenan tristuras en a mía capeza.
Son
totas sin gastar.
jueves, 13 de junio de 2013
Camín de Ninón (Semana 26) - Por Víctor Guíu-
(A felicidá son intes, como un berso u bel poema. Son
Andreas e zeños. Son Marios e besos de bandito. Sobran ta curar tristuras, que
tamién son intes, como un berso u bel poema)
Esmo
e sensibilidá. Ninons.
Mientres.
Amanixer
n´atro puesto. Atro aire, os mesmos bares, a mesma apatía traidora. Poderba
estar cualsiquier puesto, cualsiquier mesa, cualsiquier tribunal, cualsiquier
boligrafo, cualsiquier fuella de papel en blanco, siñalata con membrete.
Atro
desamen sin de pensar en brenca. Atra prebatina. Atro mensache de continar
estando. Atra imachen emplida de tetulos, cursos, apuntes…
Una
sinfinidá de bida academica, presonal. Bida, papel e tinta.
Fastiato
de no estar ni tener ni conocer.
Asinas
eredarás a bisa esdebenidera, tacato de culpa, sin de baltizo dengún que no
t´aclare inmaculato.
Perque
cada begata que sigas, en o mundo an diz que ro zucre tien marrada,
te´n
benirás de nuebo ta ro primer blinco.
Como
si estiérenos birchinidaz replegatas de chobentú.
Como
si de siempre estiera tan e tan difícil; u tantismo breu.
lunes, 10 de junio de 2013
Camín de Ninón (Semana 25) - Por Víctor GUíu-.
Dolenta
de espalda.
Polida.
Cuasi
un kilo adentro de tu.
Mareyar
que en mareyo,
Con
ixas mareyas altizas,
que
beigo á ro mar d´o tuyo interior.
Te
cimbreas mesmo un pin,
tañendo
as mosicas d´as nuestras bidas.
Te´en
muebes,
con
ixa intensidá que s´arrigue en morros buesos,
u
en tu pai,
en
la grandiza güellada impla d´os tuyos chirmans.
Melodía
e comedia.
Cantatas e
mosicas d´as nuestras bidas
jueves, 6 de junio de 2013
Camín de Ninón (Semana 24) - Por Víctor Guíu
Mai fa siesta en o leito.
Fa muita calor.
Muita
Agora ye estiu. Ye Tour.
E Luis León dedica o trunfo á ro suyo
ninón güellando á ro zielo.
Perque o mitico ye o cutiano. A grandaria
d´as cosas diarias.
Ye estiu. Ye Tour
Mai fa siesta en o leito.
Ye gordeta, pero agora cal millor no
dizir-li cosa.
Mai aduerme.
Tu no aduermes.
Beigo-lo en ixas chicotas olas que fan os
tuyos trucos en l´oceano de tela d´o suyo pixama.
Como l´aire que en biene d´os adentros ta
dizir-me-ne que soi infinitamen poco, u cosa.
M´encariño de tu e de yo. E de toz.
Mai aduerme.
Yo quiero estar pai en a calorina tardi
d´estiu.
Tardi de Tour.
A begatas encarrañas á mai.
Ormonas. Diz.
E mai s´encarraña con yo.
Mai fa siesta.
Beigo tot e tot me´n remera.
E asperamos á ros tuyos chirmans que te
fablan.
E t´encariñan y enfalagan á ra suya
millor mai,
que quieren e que ayoyan.
lunes, 3 de junio de 2013
Camín de Ninón (Semana 23) - Por Víctor GUíu
Dengún
que baiga á estar pai,
á yo
lo me puede negar.
Si
ye ombre,
y en
tien de sentimientos,
e
corazón.
Ixos
trucos. Ixas bibrazions intermitens,
ixe
sentimiento entre acarrazos e ploros derrotatos.
Que
te fan estar de un inte á l´atro infinito, simplo,
u
lumero sin de més.
Dimpués
de recitals de sonius,
de
trucos chicotons en mami,
d´arrapadas
uterinas,
de
sentimientos de chirmans chicotons.
De
allí naxen os suenios de Pai.
E
cuan apunte a mía siñal en o INAEM,
antis
de que me´n des o pan que lebas baxo ro brazo,
prometo
dizir-lis-ne que metan una renglera:
“Pai.
Poeta en paro. No aturau pas”
lunes, 27 de mayo de 2013
Camín de Ninón (Semana 23) - Por Víctor Guíu
Diz
que si en tiens o ninón tot ye felicidá cuasi perén,
outimismo,
carota
de contentismo fato.
Per
qué allora ixa tristura,
ixos
amortatos ta negro fundito de bels días?
Talmén
a bida mía no s´ature,
e solamen
s´ature o reloch d´a nuestras coradas,
ilusions
e angluzias.
O talmén
á yo,
iluso
pai
encara
no guaire pas,
ixuplidando
os presens,
m´arrastro
en l´axarrantato esbenidero.
Marinero
en o paramo.
Me´n
pesa o corazón més que ra bida.
…………………
E
diz mamita que ye gordeta e preta.
Pero
ye una gordeta polida,
guallarda
de caminars materlals.
Que
no se´n para debán d´as tristuras e os desalientos,
con
ixas sensazións de notar-te astí dentro.
miércoles, 22 de mayo de 2013
En o cado de l´alma
Anque abremos d´asperar a presertar-lo á o mes de Chunio, calo ista reseña escrita por o profesor Francho Nagore.
Fuente: http://www.librodearena.com/post/chuan/en-o-cado-de-lalma-de-victor-guiu/4400458/2035#formComentario
En o cado de l'alma, de Víctor GUIU
Iste ye un orichinal libret de poemas compartito. En formato "güeitena (o que ye o mesmo que tarcheta postal), tien 32 planas interiors, pero solo 16 pachinas lumeratas (16 por debán e 16 por dezaga). Si l'ubres por un costato, te i trobas con a colezión de poemas 24 auxilios y un niño con barba, de Pablo ROCU. Ye una colezión de dezinueu poemas en castellano. Nos premitimos reproduzir o zaguero, o XIX, que ye o más curto e se troba en a p. 16:
"Escuché que un niño le dijo a otro / volvió el tiempo de encender hogueras / entre tu mano y la mía."
No cal fer dengún comentario: ye pro con leyer –e repensar– as tres ringleras.
Si l'ubres por l'atro costato, te i trobas con a colezión de poemas de Víctor GUÍU, diez en total. O más largo ye o zaguero, que leba o mesmo tetulo que o libret e aocupa as pp. 13-16. Os suyos son bersos azetos e somardons, feitos dende a pura enfanga, dende o total escreyimiento. Como solamén los pueden fer belunos, porque conoxen a luita cutiana e sapen o que ye o treballo zereños e as barucas que t'apamplan o tozuelo, e a soledá e a solidaridá cuan fa falta.
De toz os poemas, nos ne quedamos ta muestra con uno, "Bebe tambor" (p. 5), adedicato a Said e Luisa:
"Bebe tambor / o son d'o zielo. / Afoga tambor / a tierra yerma. / Ixuca tambor / a boz e o zierzo. / E guarda corazón / as solencas tristezas."
Un poeta gran traquea dezaga d'ixos bersos. Ye Víctor GUIU, chestor cultural, Diplomato en Filolochía Aragonesa (1ª promozión), pai d'un ninón, baxoaragonés d'Íxar (Baxo Martín), que empenta l'aragonés enta debán escribindo-lo e amostrando-lo, compartindo con atros os suyos suenios e os suyos alticamamientos.
Francho NAGORE LAÍN
Foto: Gran BOB
sábado, 11 de mayo de 2013
Espelunga perdita -De Chuan Chusé Bielsa-
Espelunga perdita
en un país con altros luscos.
en un país con altros luscos.
Piedras preziosas espirituals
en a casa d'o corazón.
en a casa d'o corazón.
Beyer as auguas de colors, calmas,
sentir cómo alientan olas, meditando.
sentir cómo alientan olas, meditando.
Estalactitas retallatas
sobre l'orizón purpura u brioleta.
sobre l'orizón purpura u brioleta.
Sin fer cosa, tener-lo tot,
bibir en un palazio de silenzio, contemplando.
bibir en un palazio de silenzio, contemplando.
Te beigo, alta isla de belleza;
chardins e plachas en o zielo.
chardins e plachas en o zielo.
¿Por qué nos n'imos d'ista paz?
Somos tot e nos n'imos enta o fuego.
Somos tot e nos n'imos enta o fuego.
¿Por qué tan luen marchamos
e creyemos en estrelas que son fumo?
e creyemos en estrelas que son fumo?
Si yo lo foi, no ye iste un buen poema.
Lo dexo en os calaxos de l'agüerro.
Lo dexo en os calaxos de l'agüerro.
O poeta no escribe cosa,
o poeta prene nota de tot ixo que alienta o infinito.
o poeta prene nota de tot ixo que alienta o infinito.
O poeta s'alueña con l'airera e ye un sospiro,
o poeta cal que marche enta l'oblido.
o poeta cal que marche enta l'oblido.
¿Por qué zarrar os puños con zarpadas de miseria
si perén tot ye en as mans, no agafando?
si perén tot ye en as mans, no agafando?
A poesía quiere fer poemas
e escribe con mans buedas de poetas.
e escribe con mans buedas de poetas.
Toz somos más grans que toz os unibersos
si podemos bibir como uns eternos ninos.
si podemos bibir como uns eternos ninos.
Qué casa más bonica ye ista espelunga
plena d'ambra e marbre e oro d'altros mundos.
plena d'ambra e marbre e oro d'altros mundos.
Auguas berdas, luscos calmos,
somos tot cuan bibindo por nusaltros no bibimos.
somos tot cuan bibindo por nusaltros no bibimos.
A poesía escribe con miraglos
e no quiere furtaires, a poesía escribe poesía.
e no quiere furtaires, a poesía escribe poesía.
Muller aimata, o corazón mío lo dexo baxo lo tuyo,
os dos chuntos contemplando lo paradiso.
os dos chuntos contemplando lo paradiso.
martes, 7 de mayo de 2013
MALINCONÍA - De Ánchel Conte-
meso en una malinconía que o peito esclafa bota con man de piedra
en fonduras marinas d’ azuls mutables deixo reposar a uellada
... á la usma aspero como’l pescador que inmóvil no rebla
e cuan como musica invisible a tuya luz pareix emercher d’as auguas
me i capuzo i dentro t’aforgar-me-ie ansiu á tu ista tardada
en que a esbruma a luz as olas as auguas enta tu m’empentan
Vera abril 4 2012, 21 h
MELANCOLÍA
sumido en una melancolía que el pecho aplasta con mano de piedra/en profundidades marinas de azules mutables dejo reposar la mirada/al acecho espero como el pescador que inmóvil no se rinde/y cuando como música invisible tu luz parece emerger de las aguas/en ellas me zambullo en ellas entro para ahogarme en ellas asido a ti esta tarde/en que la espuma la luz las olas las aguas hacia ti me empujan
sábado, 4 de mayo de 2013
Camín de Ninón (Semana 22) - De Víctor Guíu-
Diz
que si en tiens o ninón tot ye felicidá cuasi perén,
outimismo,
carota
de contentismo fato.
Per
qué allora ixa tristura,
ixos
amortatos ta negro fundito de bels días?
Talmén
a bida mía no s´ature,
e solamen
s´ature o reloch d´a nuestras coradas,
ilusions
e angluzias.
O talmén
á yo,
iluso
pai
encara
no guaire pas,
ixuplidando
os presens,
m´arrastro
en l´axarrantato esbenidero.
Marinero
en o paramo.
Me´n
pesa o corazón més que ra bida.
…………………
E
diz mamita que ye gordeta e preta.
Pero
ye una gordeta polida,
guallarda
de caminars materlals.
Que
no se´n para debán d´as tristuras e os desalientos,
con
ixas sensazións de notar-te astí dentro.
sábado, 27 de abril de 2013
HE CAMINAU Á CANTO’L MAR ENTRE AVES - De Ánchel COnte-
suposemos que n’ista hora de soledá que tanto pesa
... ta poder soportar-la quiero parlare de tu e de yo
me digo ta engañar á iste vuedo que tot emplena
que a distancia no fiere e o mar e o sol a tuya ausencia suavezan
suposemos ye un dicir
que iste maitín ta ta no sentir-me perdiu entre tanta polideza
que no puedo entregar-te
t’ha acubillau entre as mías mans
igual como si d’un rayo de luz de tratase
leve e relucient
he caminau á canto’l mar entre aves
pelegrino que busca o suyo santuario
descubierto n’un amagatorio ta nusatros reservau
luen de toz me i- soi capuzau solenco
he ubierto as mans ta que a tuya lumbrera ocupase tot lo espacio
e en silencio e abonico d’a tuya incorporia reyalidá me soi sentiu preso
suposemos sí que o maitín e yo nos adormimos n’os tuyos brazos
Camín de Ninón (Semana 21) - De Víctor Guíu-
Trucos
á ro zielo,
aimor
rinchau que yes mami.
E
ninón.
Ninón
malo de flors e corazons azuls.
Quiero
sentir a tuya boz,
a
tuyo descanso.
O
dezinueu J estiés allí,
con
yo, sapes?.
En
a tuya remeranza
de
que en quiero un mundo millor.
Anque
prendito te lo i daremos á tu,
pos
yéranos bebindo bieras,
repuntaus
en as tabiernas,
fendo
oíu xordo á ixos profetas d´a modernidá.
U
mosicas que no yeran as nuestras.
A
yo,
que
me cuaca contar falordias,
que
me combertí en falordiaire,
en
fato que fa fatezas,
me
cuaca remerar ixe poquet que os míos mayors m´amostraron.
Falordias
que talmén sientas tu.
De
yayo Manuel e a guerra.
De
yayo Chusé Mari puyando per “As Planas”.
De
yaya María e tía Severina.
De
yaya Carmen y a suya charrada,
asperando
a suya zaguera ora.
Güei
mamita ye més que nunca,
asinas
lo uloro yo,
ansinas
la raspio con mi caxo per o suyo melico.
Te
dezirás… Manuel
jueves, 25 de abril de 2013
RECOSIROS D’O VERANO - De Ánchel COnte-
Tot ulora a chazmín ista nueit quieta d’aire africano
-o desierto ha invadiu a casa-
... i dentra l’aroma per balcons e terraus e embuye os cuartos
pienso
si el estase aquí ista calor no se sentiría
e o chazmín multiplicaría a suya intensidá dica encapinar-nos
torno a pensar
si el estase aquí o mar o cielo as boiras que remanen ancladas
o silencio e o volito tovo d’o muriciego
abastarían dimensions muit distintas e talment desapareixeran
si el estase aquí
no i habría res més que o suyo cuerpo sobre o mío cuerpo
martes, 23 de abril de 2013
Camín de Ninón (Semana 20) - De Víctor Guíu-
Per
denzima de tot,
paraz
cuenta.
Instinto.
Beso. Acarrazo
Man
e apreta. Aspera.
Ecografía.
Parola
bien poco poetica, de seguro,
como
un xarrón fredo.
Ecografía.
Solamén
traste de poetas,
que
beye bersos
an
atros replegan enruna
Pero
agora escribo libros que i crexen n´os uteros,
como
ra bida.
E
con ixe untamen embarran á ra mai ta beyer ninons
que
no se´n beyen.
E
ixe berso,
ixa
estrofa de cordons e monitors,
bebe
a tuya risa,
u
os tuyos güellos zarratos.
Ploro,
ploro, ploro per os míos adentros ( e tamién un poquet per defuera)
Como
plebía que chemeca primaveras n´os paramos d´ibierno.
Tiens
secretos amor?
Yo
tiengo mil.
Encara.
U
suenios prexinatos.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)


