Desbafando reboluzións,
asperando rispuestas.
Preguntando sanselo.
Describindo apuestas.
Caminando, rebulcando,
como un cuco adormito.
(Ernesto Jartillo)
miércoles, 3 de abril de 2013
miércoles, 20 de marzo de 2013
Camín de Ninón (semana 15)- De Víctor Guíu-
Letras denzima de blanco prestas t´o nazimiento.
Rechita o libro en a primabera,
aborichen d´Europas que estioron.
Mamá se cansa.
Tien fambre e suenio.
S´acocota o suyo
“rubor”, e as suyas ormonas acotolan a suya sien.
Desfeitas en zeños e mobimientos.
Letras
denzima de blanco prestas t´o nazimiento,
a
ros chiquez que tan adoro.
a
ra bida que i lebas dentro.
(o día que Anchel Vicioso ganó atra etapa d´o Giro
d´Italia
- anque digan o contrario- )
lunes, 18 de marzo de 2013
Camín de Ninón (semana 14) - De Víctor GUíu-
Cantan
misas
e
muerte amán de yo.
Al
costato absurdo de casorios sin de comunions,
tardis
sin de bin negro.
Güellos
arguellatos, berso, duelo.
A
enerchía debuxa a suya “ringla nigra” entretallata.
…………………………..
Sí.
Lo
me dizioron n´a televisión d´a ecografía.
Será
ninón: chugará en el Atllehtic, puyara zien Tourmalets…
U
será ninona?
Bailará
allora con as princesas,
u
será ministra, presidenta…
Será
ella mesma.
sábado, 16 de marzo de 2013
Plevia d´estrelas (de Ánchel Conte)
Perque t’amo sin de
miedo lo proclamo con rotundas parolas
...
sexo beso abrazo
e con nombre propio lo declaro
..
millor no tartir e deixar que as imachens s’aduerman n’a fondura d’a tuya boca
que todas as luces s’amorten n’os tuyos uellos
que as voces o serol as auguas d’o mar callen
ta que no se sientan que dos corazons batendo á o mesmo tiempo
en sincronía perfecta dica esclatar en un singular orgasmo
plevia d’estrelas
ye
o tuyo esperma
sobre o mío peito
.
...
sexo beso abrazo
e con nombre propio lo declaro
..
millor no tartir e deixar que as imachens s’aduerman n’a fondura d’a tuya boca
que todas as luces s’amorten n’os tuyos uellos
que as voces o serol as auguas d’o mar callen
ta que no se sientan que dos corazons batendo á o mesmo tiempo
en sincronía perfecta dica esclatar en un singular orgasmo
plevia d’estrelas
ye
o tuyo esperma
sobre o mío peito
.
jueves, 14 de marzo de 2013
Ye tornata a nieu (de Chuan Chusé Bielsa)
Ye tornata la nieu
sobre os paisaches
e as imáchens,
e a distanzia e a intimidá
se son fincatas en os mons familiars,
en os tellatos blancos,
campanals, pinaretas
que puyan enta l'armita
d'o santo d'os miraglos,
San Macario.
As casas e as almas son niedos
cubiertos por o fredo.
Crema o fogaril.
Mi pai clama a más chen
ta calentar-se a l'amor d'o fuego.
Yo soi luen en a cambra zarrata
d'a poesía, sentindo sin beyer-los
os ambitos nebatos.
Recuerdo añadas
emboiratas de nino,
as mías altas botas blancas.
sobre os paisaches
e as imáchens,
e a distanzia e a intimidá
se son fincatas en os mons familiars,
en os tellatos blancos,
campanals, pinaretas
que puyan enta l'armita
d'o santo d'os miraglos,
San Macario.
As casas e as almas son niedos
cubiertos por o fredo.
Crema o fogaril.
Mi pai clama a más chen
ta calentar-se a l'amor d'o fuego.
Yo soi luen en a cambra zarrata
d'a poesía, sentindo sin beyer-los
os ambitos nebatos.
Recuerdo añadas
emboiratas de nino,
as mías altas botas blancas.
Cayó nieu tota la nuei,
tot ye enrebullato en o nebasco.
Se sienten palas fendo trañas.
Se sienten canchelons
cayendo a tierra,
l'airera ba escobando
as carreras, que son camins de chelo.
Fa un inte, chiclans emplenaban
de risos e chuegos os espazios.
Monchons de nieu sonrisarán
con a boca e con os güellos.
Yo m'alcuerdo d'os paxaros,
que en os pinos e en os güertos
e en os rafes _pobrez_ son callatos,
asperando.
tot ye enrebullato en o nebasco.
Se sienten palas fendo trañas.
Se sienten canchelons
cayendo a tierra,
l'airera ba escobando
as carreras, que son camins de chelo.
Fa un inte, chiclans emplenaban
de risos e chuegos os espazios.
Monchons de nieu sonrisarán
con a boca e con os güellos.
Yo m'alcuerdo d'os paxaros,
que en os pinos e en os güertos
e en os rafes _pobrez_ son callatos,
asperando.
Marcharé de tardis
sobre a nieu enta una caseta
a o canto d'un biñero.
Caminaré sobre blancos
de nineza, mundos articos e d'ensuenio
serán os campos e as sierras
allá luen. Ha creyato
a nieu zanzera planetas disiertos,
u satelites como Europa u Tritón.
Tot son mundos renobatos
asperando a fantasía d'o biachero.
sobre a nieu enta una caseta
a o canto d'un biñero.
Caminaré sobre blancos
de nineza, mundos articos e d'ensuenio
serán os campos e as sierras
allá luen. Ha creyato
a nieu zanzera planetas disiertos,
u satelites como Europa u Tritón.
Tot son mundos renobatos
asperando a fantasía d'o biachero.
Marcharé de tardis
por camins altos de nieu, emparatos
por as chepas d'as cuñestras.
Os campos conoxitos serán güe pachinas blancas,
os sembratos serán sulcos u crebazas
en as mars chelatas, acubillando
bida baxo a nieu e as bolismas en l'airera.
En l'aira xublidata un biello aladro
amostrará lo canto d'una querata esteba.
por camins altos de nieu, emparatos
por as chepas d'as cuñestras.
Os campos conoxitos serán güe pachinas blancas,
os sembratos serán sulcos u crebazas
en as mars chelatas, acubillando
bida baxo a nieu e as bolismas en l'airera.
En l'aira xublidata un biello aladro
amostrará lo canto d'una querata esteba.
E a la fin iremos plegando en o biñero
e aguaitaremos os jarmientos entre o fredo,
plegaremos en a caseta perdita sobre os yermos.
As gatas royas ya i serán asperando,
irán esgarrapando a nieu que boza la gatera,
as gatas armitañas en o suyo mundo de silenzio.
O chiquet chardín será un chardín
de blancos suenios, molsudo e encantato.
O laurelero, a o canto d'os pedrizos
e a basa conchelata, tremolará friolenco.
e aguaitaremos os jarmientos entre o fredo,
plegaremos en a caseta perdita sobre os yermos.
As gatas royas ya i serán asperando,
irán esgarrapando a nieu que boza la gatera,
as gatas armitañas en o suyo mundo de silenzio.
O chiquet chardín será un chardín
de blancos suenios, molsudo e encantato.
O laurelero, a o canto d'os pedrizos
e a basa conchelata, tremolará friolenco.
E güellaré os Montalbos
como uns altros Pirineos,
ayer azuls e güe cubiertos por a nieu e o chelo.
Biachearé con o deseyo
sobre as suyas tucas aimatas
por o sol, os luscos e o misterio,
sobre o suyo cuerpo libre e sin de taca
que güe as boiras e os nebascos
reserban solo ta los dioses.
como uns altros Pirineos,
ayer azuls e güe cubiertos por a nieu e o chelo.
Biachearé con o deseyo
sobre as suyas tucas aimatas
por o sol, os luscos e o misterio,
sobre o suyo cuerpo libre e sin de taca
que güe as boiras e os nebascos
reserban solo ta los dioses.
Chuan Chusé Bielsa
martes, 12 de marzo de 2013
poema de Ánchel Conte
Una glarima ye cosa.
Un adiós sinse parabras
ye prencipio d'un día nuevo,
Pero tu no vierás més as boiras:
te yes feita boira, volas alta.
Yes boira n'a mesma boira
(1969)
.
Un adiós sinse parabras
ye prencipio d'un día nuevo,
Pero tu no vierás més as boiras:
te yes feita boira, volas alta.
Yes boira n'a mesma boira
(1969)
.
viernes, 8 de marzo de 2013
Luz e güembra (de Ánchel Conte)
tallas en dos con a falz d’a tuya gollada l’aire trestallas nitidamén e limpia luz e uembra
yo me te miro e sinse bochar o prodichio aspero
talmén mesmo te tresbatas n’a sotil línia cuasi inestintén que divide luminaria e fosquera
dica delir-te-ie pero sabré tobrar-te amataus toz os sentius zarrada boca estreñius uellos
sinse odíu fato ni tauto no seguindo si que o zaguer leve sospiro esmuyiu d’o tuyo peito
bisa que enta tu n’o suyo soflo me leva
Fuande: Queremos más obras de Anchel Conte
yo me te miro e sinse bochar o prodichio aspero
talmén mesmo te tresbatas n’a sotil línia cuasi inestintén que divide luminaria e fosquera
dica delir-te-ie pero sabré tobrar-te amataus toz os sentius zarrada boca estreñius uellos
sinse odíu fato ni tauto no seguindo si que o zaguer leve sospiro esmuyiu d’o tuyo peito
bisa que enta tu n’o suyo soflo me leva
Fuande: Queremos más obras de Anchel Conte
miércoles, 6 de marzo de 2013
Baixo Vueltas Azuls (De Ánchel Conte)
ixa parola que se dibuixa n’os tuyos labios
brila como cuca de luz en nueit sinse estrelas
sona á serol d’aire sondormiu entre arboleras
á gorgollo d’augua de fontanal en tardi calient de mayo
te me miro d’alto t‘abaixo
e m’aturo astí an ixa parabra encara no dita m’aspera
la te furto t’acubillar-la n’as mans s ta tu ubiertas
e entre vueltas azuls volumens e lumbreras que en paz me cubren
como si de tu se tratase amorosiar-la e adormirme acollau é ela
.
domingo, 3 de marzo de 2013
Camín de ninón (semana 13) - De Víctor Guíu
O
feto amadura ta crecer.
Como
fruita verda,
ixa
mesma que zarandean airegueras, auguas,
asperando-se-ne
retratos d´estiu.
U
picotazos de picarazas emberenatas.
A
pregunta de qué será aparixe de nuebo.
Mientres
a mai bi ye sensual, prexinata,
imachen
segundiata per os sieglos.
(Os
chiquez lo sapen).
Anque
s´amaguen e aspiren fumarros d´aclamata
e culpa,
l´enfuelgo
de Andrea, os suyos güellos despiertos,
e ros
cariños de Mario,
e carantoñas.
Son
biaches cara l´enfinito,
mil
boces cara l´abismo.
……………………………..
O parte diz que luen de aquí aparixe Ben
Laden con un tiro n´a capeza.
Dengún
lo beye, á dengún importa.
O
ninón será ra mía bida en bel inte,
e
agora bi ye n´o utero d´asperanzas.
I será
uno,
e
con busatros,
os
míos gúellos,
bersos
e poemas.
viernes, 1 de marzo de 2013
Solo lo sol de l'Alma (de Chuan Chusé Bielsa)
O día ye zarrando
los suyos güellos.
Purnetas en a cambra
fosca. ¡Qué pocos ya quedamos!
Unas ultimas mans aparando
a ultima calentor.
Solo lo sol de l'Alma.
A tardada, qué larga
parixeba, s'endormisquiaba
aparando as rayadas
d'un sol que s'eslanguiba.
As oras se bandiaban
en as olas d'o silenzio.
Solo lo sol de l'Alma.
Rematan en o día
as zagueras luminarias.
En que o sol s'amaga
astí ye a luna, perfecta
ostia que a bonico puya
sobre a montaña sacra.
Solo lo sol de l'Alma.
Qué eterno lo tiempo
parixeba. En o maitín
teneba la cara fresca de l'augua
u a clara ilusión d'un nino.
Y a o meyodía cremaba,
tot pleno de flamas furas
que contra o mundo luitaban.
Solo lo sol de l'Alma.
Remató lo día, a o cabo.
En o fogaril s'amortoron
as estrelas d'o calivo;
solenca quedó a casa
en que vivié. S'amortaban
una a una las estrelas allá luen.
S'amortó a la fin a nuei, se tornó blanca.
Solo lo sol de l'Alma.
Chuan Chusé Bielsa
Suscribirse a:
Entradas (Atom)