domingo, 14 de abril de 2013
sábado, 13 de abril de 2013
Amiga (de Chuan Chusé Bielsa)
Amiga, güei tornaba en o tuyo país.
Y a boira, como filorchos de fumo,
chugarriaba por os sembraus umedos,
se desfeba bailando
dimpués por os camins.
Amiga, güei ritorno
a os tuyos güellos y a o tuyo sol,
a o corazón d'o tuyo zielo puro.
Y a boira, como filorchos de fumo,
chugarriaba por os sembraus umedos,
se desfeba bailando
dimpués por os camins.
Amiga, güei ritorno
a os tuyos güellos y a o tuyo sol,
a o corazón d'o tuyo zielo puro.
jueves, 11 de abril de 2013
Camín de ninón (Semana 17); De Víctor Guíu
En
aquers intes que amanixes trista.
E
me´n prexino si son ixo que dizes,
as
ormonas.
O
sencillamen son tristuras.
E
yo me acucuto,
mesmo
son,
ixo
que dizes,
as
ormonas.
o
sencillamen son tristuras.
E
yo m´amero pobre de glarimas,
acarrazau.
E i
trobo a tuya man.
Allora
pienso en tu e pienso en garra chen.
En
a frior d´a muerte,
siempre
en luita con a bida.
En
a calor,
remeranzas
que rechitan ploros.
E o
ninón tamién plora en os míos suenios de pai emborinato.
Andrea
pregunta como se i fica e quita á un ninón d´astí.
Mario
s´arrigue,
a
monico,
ficazioso.
A
qué chuga astí dentro mami?
Plora?
En
aquers intes en que m´aduermo tristo,
derrabasato,
como luz
que m´atura que no i sé ni do en boi
martes, 9 de abril de 2013
Camín de ninón; semana 16 (de Víctor Guíu)
(Paxaricos que buelan en interior d´ella; no dixar de
estar xaula)
Tenebas
que beyer-lo.
De
seguras que sientes dondoliar á tota ra Plaza d´o Pilar.
Chens
á o tuyo arredol chilando democracia.
Nunca
lo eban beyiu os míos güellos (de seguro que dengunos)
e
tu lo sientes,
en
os tuyos adentros.
A
carrera ye nuesa,
buesa,
ye
de toz,
e
ye de nadie.
Anque
diz que encara no bi yes persona churidica,
a
yo, que soi muito sentimental e glarimeroso,
me´n
caigo de bruces
Pero,
sapes?
Fas
adormir á mami.
Te´n
cuacan as micotas…
E
chentar entre oras.
domingo, 7 de abril de 2013
TARDE AMARIELLA (de Ánchel Conte)
en cuentas de
tresbatir-me entre mimosas en flor monts e campos amariellos
m’amago de toz de toz m’esuyo e solenco de cara t’o mar m’enforico en yo mes...mo
a bisa me trai o recosiro d’a tuya man esbarizando-me per a espalda e te pienso…
un arizón electriza iste menuto son tus didos dispertando-me de tanto hivierno
en cada milimetro me naix una flor ye un campo reviviu o mío cuerpo
més fuerte que n’o mar campos e monts en yo esclata iste chilo primaverenco
tanimientres entre o mar e yo como paxaro que no atura pasas tu en alto vuelo
tu anchel de mil alas que recullen toz os petalos todas as colors toz os silencios
n’o intante que ubro peito e corazón ta que te i quedes e ta no perder-te tranco os uellos.
m’amago de toz de toz m’esuyo e solenco de cara t’o mar m’enforico en yo mes...mo
a bisa me trai o recosiro d’a tuya man esbarizando-me per a espalda e te pienso…
un arizón electriza iste menuto son tus didos dispertando-me de tanto hivierno
en cada milimetro me naix una flor ye un campo reviviu o mío cuerpo
més fuerte que n’o mar campos e monts en yo esclata iste chilo primaverenco
tanimientres entre o mar e yo como paxaro que no atura pasas tu en alto vuelo
tu anchel de mil alas que recullen toz os petalos todas as colors toz os silencios
n’o intante que ubro peito e corazón ta que te i quedes e ta no perder-te tranco os uellos.
viernes, 5 de abril de 2013
CEÑO QUE O SOL ACLISA (De Ánchel Conte)
repinchas
as mans e con natural poderoso ceño lo sol aclisas n’a tuya gollada o mar
s’atura
me fundo á preset n’a sima abisal d’a tuya esencia mirando á ciegas a luz que á la luz furtas
i trobo lo amagau tresoro de l’alma tuya tremolosa pilazana azul que n’o peito m’esvolastría
leve soflo d’aire rusién a mía boca n’a tuya sondormida espalda como nau en puerto ligada
sotil seda de mil fils colorius os míos didos esnavesando lo cuerpo tuyo huracán que tot ixarna
o tuyo beso sobre o mío beso fuego alto d’a chera me leva dellá de todas as posibles buegas
yes luminosa remeranza á tu me anso ta privar o naufrachio n’o mar burzoso que me clama
enreble branca yo que n’a tuya corriente se deixa arrocegar dica rozar a més altera estrela
que como bela luminaria d’as crapetas dende o tuyo interior s’esparde marca viero e guía
aquí me tiens tranca puertas finestras obra muros con vidrio trasparén tot lo espacio acubilla
..
deixa que me i pierda
..
con tu áman en silencio espullaus aguardaremos que tovamén dende a nuei mos pleva o día
me fundo á preset n’a sima abisal d’a tuya esencia mirando á ciegas a luz que á la luz furtas
i trobo lo amagau tresoro de l’alma tuya tremolosa pilazana azul que n’o peito m’esvolastría
leve soflo d’aire rusién a mía boca n’a tuya sondormida espalda como nau en puerto ligada
sotil seda de mil fils colorius os míos didos esnavesando lo cuerpo tuyo huracán que tot ixarna
o tuyo beso sobre o mío beso fuego alto d’a chera me leva dellá de todas as posibles buegas
yes luminosa remeranza á tu me anso ta privar o naufrachio n’o mar burzoso que me clama
enreble branca yo que n’a tuya corriente se deixa arrocegar dica rozar a més altera estrela
que como bela luminaria d’as crapetas dende o tuyo interior s’esparde marca viero e guía
aquí me tiens tranca puertas finestras obra muros con vidrio trasparén tot lo espacio acubilla
..
deixa que me i pierda
..
con tu áman en silencio espullaus aguardaremos que tovamén dende a nuei mos pleva o día
miércoles, 3 de abril de 2013
Como un cuco adormito
Desbafando reboluzións,
asperando rispuestas.
Preguntando sanselo.
Describindo apuestas.
Caminando, rebulcando,
como un cuco adormito.
(Ernesto Jartillo)
asperando rispuestas.
Preguntando sanselo.
Describindo apuestas.
Caminando, rebulcando,
como un cuco adormito.
(Ernesto Jartillo)
miércoles, 20 de marzo de 2013
Camín de Ninón (semana 15)- De Víctor Guíu-
Letras denzima de blanco prestas t´o nazimiento.
Rechita o libro en a primabera,
aborichen d´Europas que estioron.
Mamá se cansa.
Tien fambre e suenio.
S´acocota o suyo
“rubor”, e as suyas ormonas acotolan a suya sien.
Desfeitas en zeños e mobimientos.
Letras
denzima de blanco prestas t´o nazimiento,
a
ros chiquez que tan adoro.
a
ra bida que i lebas dentro.
(o día que Anchel Vicioso ganó atra etapa d´o Giro
d´Italia
- anque digan o contrario- )
lunes, 18 de marzo de 2013
Camín de Ninón (semana 14) - De Víctor GUíu-
Cantan
misas
e
muerte amán de yo.
Al
costato absurdo de casorios sin de comunions,
tardis
sin de bin negro.
Güellos
arguellatos, berso, duelo.
A
enerchía debuxa a suya “ringla nigra” entretallata.
…………………………..
Sí.
Lo
me dizioron n´a televisión d´a ecografía.
Será
ninón: chugará en el Atllehtic, puyara zien Tourmalets…
U
será ninona?
Bailará
allora con as princesas,
u
será ministra, presidenta…
Será
ella mesma.
sábado, 16 de marzo de 2013
Plevia d´estrelas (de Ánchel Conte)
Perque t’amo sin de
miedo lo proclamo con rotundas parolas
...
sexo beso abrazo
e con nombre propio lo declaro
..
millor no tartir e deixar que as imachens s’aduerman n’a fondura d’a tuya boca
que todas as luces s’amorten n’os tuyos uellos
que as voces o serol as auguas d’o mar callen
ta que no se sientan que dos corazons batendo á o mesmo tiempo
en sincronía perfecta dica esclatar en un singular orgasmo
plevia d’estrelas
ye
o tuyo esperma
sobre o mío peito
.
...
sexo beso abrazo
e con nombre propio lo declaro
..
millor no tartir e deixar que as imachens s’aduerman n’a fondura d’a tuya boca
que todas as luces s’amorten n’os tuyos uellos
que as voces o serol as auguas d’o mar callen
ta que no se sientan que dos corazons batendo á o mesmo tiempo
en sincronía perfecta dica esclatar en un singular orgasmo
plevia d’estrelas
ye
o tuyo esperma
sobre o mío peito
.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
